မနက္ျဖန္မွမက္မယ္႔အိပ္မက္မွာ

လင္းအားနည္းညလႊာထုႀကီးရဲ႕ အနားစကိုခြာႀကည္႔လိုက္တဲ႔အခ်ိန္

မိုးတိုးမတ္တပ္ခံစားခ်က္ေတြက ရင္ဘတ္ကိုေဆာင္႔တတ္

ပင္႔သက္တို႔ခိုးရိႈက္ေနက် ေႏြးေထြးတဲ႔ရင္ဘတ္တစ္စံုကိုလြမ္းတယ္


ဖြဲ႕ေႏွာင္တြယ္တာမိတဲ႔သံေယာဇဥ္မွာျမဴတစ္မႈန္စာအျပစ္က ေလးမွမရွိ

ညွင္းသက္သာယာတဲ႔ ႏႈတ္ခမ္းသားႏုႏုမွာ ဆင္ယင္စရာအဆင္းအက်င္းမရွိ

ၾကင္နာတတ္တဲ႔စိတ္နဲ႔ပဲ အျမဲထာဝရယဥ္ပါးခဲ႔တယ္


ရာသီဥတုအလြန္ အခါမသင္႔တဲ႔ေန႕ညေတြဆို ေရတြက္စရာအလြမ္းတစ္ခုနဲ႔

ပင္လယ္ႀကီးလည္းေျခာက္ေသြ႔ကႏၲာရမွာမိုးေတြရြာလို ႔

အနီးဆံုးက မနီးစပ္ျခင္းအတြက္ ညနက္နက္ရဲ႕ရင္ခြင္ကိုတိုးဝင္ ငိုပြဲေတြဆင္တယ္

မနက္ျဖန္မွမက္မယ္႔အိပ္မက္မွာ ကိုယ္သာေခါင္းေဆာင္မင္းသမီးျဖစ္ပါရေစ ။ ။



Leave a Reply

Your email address will not be published.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.