Month: July 2013

အိပ္မက္ထဲမွာေတာင္မုန္းတယ္

အိပ္မက္ထဲမွာေတာင္မုန္းတယ္

စိမ္းေတာက္ေတာက္ခံစားခ်က္နဲ႔ခါးသက္တဲ႔အိပ္မက္ရွည္ႏိုးတစ္၀က္နဲ႔ညနက္သြားတယ္ဟင္႔အင္း အိပ္မက္ထဲမွာေတာင္မုန္းတယ္ပင္လယ္ေရပဲဆိုပါစို႔ ငန္မိတဲ႔ငါ႔အျဖစ္ အျပစ္ရွိတယ္ပဲထားေကာင္းကင္ႀကီးက စိမ္းသက္ေနပါလားဟင္႔အင္း အိပ္မက္ထဲမွာေတာင္မုန္းတယ္ႏႈတ္ခမ္းသားခပ္ပါးပါးရဲ႕အေထ႔အေငါ႔ေတြသိမ္ေမြ႔ခ်င္ေယာင္ေဆာင္ထားတဲ႔အရိုင္းကြက္ေတြဟင္႔အင္း အိပ္မက္ထဲမွာေတာင္မုန္းတယ္သီကံုးထားတဲ႔ပုလဲေရာင္အတၱႀကိဳးကိုခပ္တင္းတင္းခ်ည္အျပင္ကမာၻထဲကိုေရာက္မလာခဲ႔နဲ႔ဦးဟင္႔အင္း အိပ္မက္ထဲမွာေတာင္မုန္းတယ္ေသြးစိမ္းရွင္ရွင္ထြက္အၿပံဳးႏုႏုေတြကမာၻပ်က္ေအာင္ ခေလာက္ဆန္ေလာက္ဦးဟင္႔အင္း အိပ္မက္ထဲမွာေတာင္မုန္းတယ္ႏုႏုႏြဲ႔ႏြဲ႔ယဥ္ေက်းမႈေတြနဲ႔ကဗ်ာဆန္လိုက္ဦးအစြမ္းေရာက္ေနာက္ျပန္ဆြဲျခင္းေတြကိုလက္သည္းဖြက္လိုက္ဦးဟင္႔အင္း အိပ္မက္ထဲမွာေတာင္မုန္းတယ္တိတိက်က်ၾကမ္းတမ္းေနတဲ႔ဟန္ေဆာင္မႈေတြနက္နက္နဲနဲေကာက္က်စ္ေနတဲ႔အတၱေတြဟင္႔အင္း အိပ္မက္ထဲမွာေတာင္မုန္းတယ္ ။ ဆုျမတ္မုိး(29-Jul-13)

မလံုေသာစိတ္

မလံုေသာစိတ္

ကြ်န္မဒီရံုးကိုေရာက္စက မ်က္ႏွာေလးအၿမဲတမ္းၿပံဳးရႊင္ေနတဲ႔ မ်က္ႏွာနဲ႔ ေကာ္ဖီေဖ်ာ္တဲ႔ အန္တီတစ္ေယာက္ကုိသတိထားမိခဲ႔ပါတယ္ ။ အန္တီရဲ႕မ်က္ႏွာဟာ အၿမဲတမ္းၾကည္လင္ၿပီးၿပံဳးရႊင္ေနတတ္တဲ႔အျပင္ အဂၤလိပ္လိုမေျပာတတ္ေပမယ္႔ သူေျပာတတ္တဲ႔တရုတ္စကားနဲ႔ကြ်န္မကိုအျမဲတမ္းႏႈတ္ဆက္ေလ႔ရွိပါတယ္ ။ ကြ်န္မကလည္းသူ႕ကိုအၿမဲတမ္းႏႈတ္ဆက္ၿပီး “အန္တီ စားၿပီးလား ေနေကာင္းလား လွတယ္ေနာ္” ဆုိၿပီး သူမ်ားဆီသင္ထားတဲ႔တရုတ္စကားတစ္လံုးစ ၊ ႏွစ္လံုးစကေလးနဲ႔ျပန္ေျပာတတ္ခဲ႔ပါတယ္ ။ ရံုးမွာေကာ္ဖီေဖ်ာ္တဲ႔ေအာက္ေျခသိမ္းအလုပ္ကိုလုပ္ေပမယ္႔ သူတုိ႔က ဆင္းဆင္းရဲရဲေတြထဲကမဟုတ္ပါဘူး ။ အိမ္ပိုင္ ၊ ကားပိုင္ကိုယ္စီရွိၾကေပမယ္႔ လူေနမႈစနစ္ေၾကာင္႔သာ တစ္ကိုယ္စာ၀င္ေငြရေအာင္ ပင္စင္စားၿပီးတဲ႔ေနာက္ပိုင္းမွာ အဆင္ေျပတဲ႔အလုပ္တစ္ခုခုမွာ၀င္လုပ္တတ္ၾကတာပါ ။ ဒီမွာ food court တို႔ဘာတုိ႔မွာသြားၾကည္႔လိုက္ရင္ စားပြဲထုိးေတြ ၊ အမိႈက္သိမ္းေတြဟာ သက္ႀကီးရြယ္အိုေတြမ်ားပါတယ္ ။ တုန္တုန္ခ်ိခ်ိနဲ႔စားၿပီးသားေတြသိမ္းေနတဲ႔သက္ႀကီးရြယ္အိုေတြကိုျမင္ရတုိင္း ကြ်န္မအပါအ၀င္ျမန္မာလူမ်ိဴးတုိင္းက ရင္ထဲမေကာင္းဘဲ […]

ျပန္မလာႏုိင္သူ

ျပန္မလာႏုိင္သူ

တစ္စစီျပန္႔ၾကဲေနေသာ ေက်ာင္းစာအုပ္ေတြကို ကြ်န္ေတာ္သိ္မ္းဆည္းလိုက္ကာ အေမ႔ငိုသံကိုနားစြင္႔ေနမိသည္။ အေမေန႔လည္တည္းကထုိင္ငိုေနတာ ခုဆိုညေနေတာင္ေရာက္ေနၿပီ အေမ ငိုလို႔မၿပီးေသး ။ အခန္းျပင္ကိုထြက္လာၿပီး ငိုေနေသာအေမ႔ကုိ“အေဖဘယ္မွာလဲ” လို႔ ေမးေတာ႔ အေမျပန္မေျဖႏုိင္ဘဲ ရိႈက္ႀကီးတငင္ထပ္ငိုျပန္ေတာ႔ ကြ်န္ေတာ္စိတ္မေကာင္းစြာနဲ႔ ထပ္မေမးျဖစ္ေတာ႔ေပ ။ ျပန္လာမလားလို႔ေမွ်ာ္ေနေပမယ္႔ ရက္ေပါင္းမ်ားစြာၾကာေအာင္ အေဖျပန္မလာေသာအခါ အိမ္ကေၾကာင္မေလးလိုမ်ားျဖစ္ေနမလားဆုိၿပီးစဥ္းစားမိပါတယ္။ကြ်န္ေတာ္ မူႀကိဳတက္တုန္းက အိမ္က ေၾကာင္မေလးဟာ အိမ္ျပန္မလာဘဲ အခ်ိန္ေတာ္ေတာ္ၾကာေအာင္ေပ်ာက္ေနခဲ႔ဖူးသည္ ။ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ေမ႔ေမ႔ေပ်ာက္ေပ်ာက္ရွိသြားတဲ႔အခါက်မွ  ေၾကာင္မေလးဟာ ပိန္လွီခ်ိနဲ႔စြာနဲ႔ အိမ္ျပန္ေရာက္လာခဲ႔တာမုိ႔ အေဖဟာလည္း တစ္ေန႔ေန႔ေတာ႔ အိမ္ကေၾကာင္မေလးလို ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ေမ႔ေမ႔ေပ်ာက္ေပ်ာက္ရွိတဲ႔အခ်ိန္ျပန္လာမွာပါလို႔ ေတြးေနမိပါတယ္။ အိမ္ကိုေဆြမ်ိဴးသားခ်င္းေတြလာလည္တုိင္း “ယံုၾကည္ခ်က္ေတြေလ…ယံုၾကည္ခ်က္ေတြ…ကြ်န္၀ယ္ရာမွအဆစ္ပါသြားတာ” ဆုိတဲ႔စကားကို အေမ႔ဆီမွ မၾကာမၾကာၾကားရေလ႔ရွိသည္ ။ အေဖဟာတကယ္ပဲ ကြ်န္၀ယ္ရာမွာ အဆစ္ပါသြားသလား ကြ်န္ေတာ္စဥ္းစားမိပါသည္ […]

သည္းေျခပ်က္သကၠရာဇ္

သည္းေျခပ်က္သကၠရာဇ္

 စည္းေဘာင္မရွိတဲ႔အသိုက္အျမံဳတစ္ခုရဲ႕သင္းကြဲငွက္ေတြ တစ္ေယာက္တစ္လက္၀ိုင္းေလွာ္ခဲ႔တဲ႔ေလွဟာလည္း အခုေတာ႔ ဘယ္ဆီလွမ္းလို႔ ဘယ္ကမ္းကပ္မွန္းမသိ သည္းေျခပ်က္ေနတဲ႔ သကၠရာဇ္တစ္ခုကို ေန႔နဲ႔ညမွားေနတဲ႔ ေခတ္တစ္ခုက ဂုဏ္သိကၡာရွိရွိေဘာင္ခတ္လို႔ ရြာျပင္ဖုိးေတာင္သူတဲက ရာဘာေစးျခစ္သံေတြၾကားရတယ္ အေနာက္အရပ္ နဲ႔ အလယ္ပိုင္းက ေဘာလံုးေတြလိမ္႔ဆင္းလာတယ္ တစ္က်ပ္ႏွစ္က်ပ္နဲ႔ ထမင္းငတ္တဲ႔ ပညာတတ္ေတြ ေကာင္းေရာင္းေကာင္း၀ယ္ လူကုန္ကူးၾကမလား ဟြန္ဒီေတြသူေဌးျဖစ္တဲ႔ေခတ္မွာ ဟိုအေရး ဒီအေရး ဟိုဟာေၾကာင္႔ ဒီဟာေၾကာင္႔ ေျဖာင္႔ျဖဴးေနတဲ႔လမ္းကို ညၾကမ္းၾကမ္းမွာျဖတ္ၾကတယ္ ႏြံနစ္ေနတဲ႔ဘ၀ဆုိးေတြထဲမွာ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ပါးပါးစားပြဲထိုးၾကတယ္ အေမေနမေကာင္းတာထက္ အိမ္ရွင္ၾကည္ျဖဴဖုိ႔အေရးၾကီးတယ္ ပါမစ္ ရွိတာမရွိတာထက္ UN Card ရဖုိ႔အေရးႀကီးတယ္ တရား၀င္တာမ၀င္တာထက္ အေနာက္ကိုေရာက္ဖုိ႔အေရးႀကီးတယ္ အႀကီးအငယ္ရွိတာမရွိတာထက္ ဘ၀အေနေခ်ာင္ဖုိ႔အေရးႀကီးတယ္ ေပၚပင္အႏုပညာနဲ႔ ခပ္သြက္သြက္ေဆးထဆုိးမွ တန္း၀င္မယ္ ထိုသံုးလံုးေသာစကားကိုေျပာမွ […]

မေမြ႔ေလ်ာ္ရျခင္းအေၾကာင္းအရင္းမ်ား

မေမြ႔ေလ်ာ္ရျခင္းအေၾကာင္းအရင္းမ်ား

အသူတစ္ရာနက္တဲ႔ ေခ်ာက္တစ္ခုထဲကို ခဏခဏျပဳတ္က်ေနတဲ႔အခါဘ၀ဟာ ဆႏၵရဲ႕ေနာက္ကိုပဲ မခ်ိမဆန္႔လိုက္ေနရတဲ႔အခါသုညေတြခ်ည္းပဲ ထပ္ကာတလဲလဲ နားသြင္းခံေနရတဲ႔အခါတိမ္ျပာျပာေအာက္မွာ က်ိန္စာေတြသင္႔ေနတဲ႔အခါ၀ဲဂယက္ထဲမွာ ထပ္တလဲလဲႏွစ္ျမွပ္ခံထားရတဲ႔အခါသင္တုန္းဓားတစ္လက္နဲ႔ တစ္ဘ၀လံုးစုတ္ျပတ္သြားေအာင္အမႊန္းခံရတဲ႔အခါအမုန္းတရားတစ္ခုနဲ႔ လံုးလံုးပါးေအာင္ေျခဖ်က္ခံရေသာအခါစာနာမႈဆိုတဲ႔စကားလံုးနဲ႔ လိုက္ေလေ၀းေလျဖစ္ေသာအခါမ်က္ရည္ေတြအနည္က်ရင္း ေၾကာင္ေတာင္ကန္းသြားတဲ႔အခါေဖေဖာ္၀ါရီတစ္လလံုး ေသြးမိုးေတြရြာတဲ႔အခါႏုတ္ကပတ္ေတာ္တစ္ခုထဲ သိမ္းဖြက္ခံရတဲ႔အခါျဖစ္တည္ျခင္းဆုိတဲ႔စကားလံုးနဲ႔ မသက္ဆုိင္ခ်င္ေတာ႔တဲ႔အခါယဥ္ေက်းမႈေတြရဲ႕ အျပင္စည္းကိုအပို႔ခံရတဲ႔အခါကမာၻဦးကစာရြက္စာတမ္းေတြလို ျခကိုက္ခံရတဲ႔အခါအဆိပ္လူးသိမ္ေမြ႔ျခင္းပ်ားရည္ကိုေသာက္သံုးရတဲ႔အခါလူယဥ္ေက်းေတြရဲ႕ခ်ိဳသာမႈေတြ ခါးသက္သက္ျဖစ္လာတဲ႔အခါငါဟာ ေတေလငွက္တစ္ေကာင္ရဲ႕အိပ္မက္ရိုင္းေတြပဲျဖစ္ခဲ႔သင္႔တယ္ ။

အခ်စ္ဦးဒိုင္ယာရီ

အခ်စ္ဦးဒိုင္ယာရီ

ဖုန္တေလာင္းေလာင္းထေနေသာဗီရိုအံဆြဲေလးကိုဖုန္ခါရင္း ရွိေနမွန္းသိလ်က္နဲ႔ ေမ႔ခ်င္ေယာင္ေဆာင္ထား ဒိုင္ယာရီစာအုပ္ေလးကိုတစ္ရြက္ခ်င္းလွန္လိုက္မိသည္။“အခ်စ္ဦး ေျမးဦးရရင္ေတာင္မေမ႔ဘူး” တဲ႔….. အခ်စ္ဦးဆီက အမွတ္တရလက္ေဆာင္ေပးထားတဲ႔ ဒိုင္ယာရီစာအုပ္ေလး ။ အမွတ္တရေပါင္းစံုတုိ႔ရဲ႕သိုမွီးရာ ၊ ခံစားခ်က္ေတြရဲ႕ျဖစ္တည္ရာ ၊ မ်က္ရည္ေတြရဲ႕စီးဆင္းရာ တကယ္ေတာ႔ အခ်စ္ဦးဆီက ဆုိတဲ႔ခံစားခ်က္ေလးေတာင္မွ သူမအတြက္အရာရာတုိင္းျဖစ္ေစခဲ႔ပါသည္။ ဒိုင္ယာရီရဲ႕ပထမစာမ်က္ႏွာမွာ “သက္ထားေလးရဲ႕ခံစားခ်က္ေတြအကုန္ဖြင္႔ဟဖုိ႔” ဆိုတဲ႔စာေလးေရးထားမွန္း မၾကည္႔ေပမယ္႔ သိေနခဲ႔သည္။ ေလးေထာင္႔ဆန္ဆန္လက္ေရးေတြကိုလည္းအခုထိအလြတ္ရေနၿမဲ ။ “ကိုႀကီးရယ္ လက္ပံပြင္႔ေတြပြင္႔ေနၿပီ အျပင္မွာလည္းတအားပူတယ္ ဘယ္ကိုလြမ္းလို႔လြမ္းရမွန္းမသိဘူး ကိုႀကီးကိုတအားသတိရတယ္ ”ေႏြရာသီေက်ာင္းပိတ္ရက္ အိမ္ျပန္ေရာက္ေရာက္ခ်င္းပထမဆံုးေရးျဖစ္တဲ႔စာသားေလး ။ အလြမ္းေတြနဲ႔မယဥ္ပါးေသးတဲ႔ ဆယ္ေက်ာ္သက္တစ္ေယာက္ရဲ႕ေဆာက္တည္ရာမဲ႔တဲ႔အလြမ္းေတြ  ခ်စ္တတ္လြမ္းတတ္ခံစားတတ္လြန္းတဲ႔ငယ္ပံုရိပ္ေတြ ၊ ၾကင္နာတတ္တဲ႔ႏႈတ္ခမ္းဖ်ားက “သက္ထားေလး” ဆုိတဲ႔အသံေတြဟာ ဒိုင္ယာရီစာမ်က္ႏွာေတြနဲ႔အတူ လႈပ္ခတ္ႏိုးၾကားလာခဲ႔ျပန္ပါတယ္။ “ေန႔စဥ္ရက္ဆက္လြမ္းေနမိတယ္ ကိုႀကီးရယ္ […]